Rahmetli

Nedense okudugum yazilarin cogu ve konusanlarin cogu Turgut Ozal'dan bahsederken "Rahmetli" sifatini kullanirlar. Ama bunun yaninda diger ölmüs kisilerden hatta basbakanlardan, cumhurbaskanlarindan sadece isimleriyle bahsederler. Cevdet Sunay, Fahri Koruturk, Ismet Inonu vs vs... Ve hatta Mustafa Kemal Ataturk. Kimsenin rahmetli Ataturk dedigini duymadim. Varsa yoksa hep rahmetli olan Ozal olmustur....

Bu herhalde Ozal'a bir minnet borcu diye algiliyorum. Hani belki bu adam buyuk adimlar atti, devleti borc icinde "refaha" kavusturdu, memuruna isini bildigini soyledigi icin mi?

Ancak gozardi edilen bir sey var.

Bu "buyuk adam" az daha memleketi felakete surukluyordu, hem de cok buyuk bir felakete, ve bizi bu felaketten kurtaran adami kimse hatirlamiyor bile.

Necip Torumtay'dan bahsediyorum.

Bu general, genelkurmay baskani oldugu zaman Ozal'in ihtirasina bas kaldirmayip olur deseydi ve Musul, Kerkuk'e yuruseydi bugun basimiz ABD den daha buyuk bir belada olacakti. Hem Turkiye'nin birinci ilkesi olan saldirmazlik ilkesine karsi gelip, hem de ihtiras ugruna basimizi cok buyuk belaya sokacak olan Ozal'a karsi haysiyetli bir durus sergileyen Torumtay'i gerektigi kadar onemle ve saygiyla anmiyoruz, aksine "rahmetli" nin bu zaafini ve cok buyuk bu hatasini gormezden geliyoruz..

Onun icin Ozal'i tarihin pembe sayfalarina yerlestirmeden once Torumtay'in hakkini verip bizi ne buyuk bir beladan kurtardigini hatirlamamiz lazim.