Eczaci Aydan HanimKösemde oturuyorum. Onlarin siradan bulduklari her yasam dilimi icin onlara farkli gelebilecek, degisik çikartsamalar yapiyorum.

Çanakkale'nin Biga kasabasinda eczaciyim ve anneyim. Etrafimdaki esnaf komsularim hepsi erkekti, simdi yariya yakini kadin. Bir de çaga göre degisen receteler var. Küçük bir kasabanin dedikodulariyla da birlesince ortaya her seferinde yeniden tanidigim hikayeler cikiyor...

AH O TURK FILMLERI!

Televizyon tek kanaliyla, bizim cocukluk yillarimizin en carpici eglencesiydi. Belki evimize biraz gec geldiginden, once alanlara gipta etmistik ama, geceymis gunduzmus bakmadan sokakda, evde tum oyunlarin da doyasiya tadini cikarmistik. Doneme damgasini vurmus Tommiks-Teksas kitaplari yine de populeritesini koruyordu arkadaslar arasinda. Ben bu tutkuyu hic anlayamiyanlardandim. Megerse beni ilerde sigara tehdidi bekliyormus!

Tabiki hic bir program kacirilmiyordu televizyonda. Yalniz haberlerin bu kadar uzun surmesi katlanilamaz bir durumdu. Zamanla bu sureye ev odevlerinin sigabileceginin kesfi, daha dogrusu gerekliligi avantaj olarak bile degerlendirildi tarafimizdan.

Sinema yasamimizda hep olmustu aslinda. Kasabamizda cok sinema salonu oldugundan pek cok iyi filmi de yakalamistik. Babam hep yabanci filmlere gotururdu bizi. Yaz aylarinda hafta da uc kez sinemaya gittigimiz olurdu ve ben ne kadar farkli ve sansli bir hayatim oldugunu dusunurdum.

Bazi Turk filmlerine de gitmek isterdim ama bu neredeyse imkansizdi. 70'li yillarda sinemanin yerini televizyon aldikca onlarla karsilasmam hizla artti. Hicbir program kacmadigi icin Turk filmleri de hayatimiza sizmisti. Herhalde babam engelleyemedim diye dusunmustur . Bu nedenle sizmisti diyorum. Fakat o yine de mucadeleden vazgecmedi. Annem de ondan geri kalmadi.

Bu Turk filmlerinin en guzel yeri kesinlikle aglamali yerleridir. Fakat tadina vardirmazlardi. Hemen goz yaslarinizi gorurlerdi. Halbuki siz degil gozu yaslanmak, hickirmak isterdiniz. Hele bir keresinde babam "agla agla, ben de genc kizken cok aglamistim " demisti. Hayda! Simdi guler misin, aglar misin? Tum havayi yok etmisti.

Ya mutlu sonlar ? Asla keyfini cikartamazdiniz. Babamin ironik sozleri devreye girerdi;

- Aaa hayatin bu kadar kolay oldugunu bilmiyordum, evet zengin es iyi fikir. Siz artik oyle yaparsiniz. Okumaniza falan gerek yok!

- Acaba benim de Suriye'de zengin bir akrabam var mi? Mmmm , anneme sormaliyim?

Simdi yillar sonra keyfini baska sekillerde cikariyoruz ama o yillarda cogu filmdeki hayal dunyasi beni icine alamadi. Aldirtmadilar.

Sonra yakin bir arkadasim oldu. Onu Turk sinemasinin tum cekici hayalleri icine almisti. Sadece onu da degil, tum kardeslerini ve hatta ailenin tamamini. Megerse onlar hep beraber aglar, hep beraber mutlu olurlarmis filmin degisen sahnelerine gore.

Simdi yasamlarinda aglama sahneleri cok uyuyor Turk filmlerine de, mutluluk bolumleri kesinlikle basarisiz. Fakat oradan aldiklari yasam ile ilgili kopyalarda o kadar direniyorlar ki sonuc degismiyor.

Tabiki filmler benim bulug cagimin bir anisi olarak kalmadi. Hizla cogalan ozel kanallarin kurtaricisi oldular sonunda.

Simdi kizim pur dikkat seyrediyor. Gozu yasli iken yakaladigim bir sahnede "ah ah ben de delikanliyken cok terkedildim" diyorum.

Aman Tanrim! Ben bu bakisi biliyorum.

AYDAN

06/03/1998

AYDAN'a E-mail

Eski Yazilarim...

© COPYRIGHT 1998, TURKIYE NET (www.turkiye.net)