Kösemde oturuyorum. Onlarin siradan bulduklari her yasam dilimi icin onlara farkli gelebilecek, degisik çikartsamalar yapiyorum.

Çanakkale'nin Biga kasabasinda eczaciyim ve anneyim. Etrafimdaki esnaf komsularim hepsi erkekti, simdi yariya yakini kadin. Bir de çaga göre degisen receteler var. Küçük bir kasabanin dedikodulariyla da birlesince ortaya her seferinde yeniden tanidigim hikayeler cikiyor...

HUZUREVI Kasabalilarin degisik katki ve emekleriyle, huzurevi insaatimiz devam ediyor. Bizden onceki kusak gerekli oldugu kadar, sevimsiz buluyor orada yasama fikrini. Gencler icin ise huzurevi yillari cok uzaklarda henuz. Geriye bizim kusak kaliyor . Huzurevi ile ilgili hayaller kurarak ve bir olcude kendimizi alistiriyoruz, hem yasliliga hem de aile disi bir mekanda yasamaya. Bir yasli dostum da soyle demisti; "Sizler buyuklerinizin bakimini kendi ailesi icinde cozen son kusaklarsiniz. Siz yalnizliga hazir olun". Cok da hazirliksiz degiliz aslinda. Bizi isteyecekler mi? diye bir telasimiz da yok. Onemli olan baska keyifleri de yakalayabilecegimizin farkinda olmak. Biraz da donanimli olmak. Huzurevi hayalleri dedik ya. Neler yok icinde. Bir kere Biga'ya tepeden bakan, kucuk bir korulugun yaninda. Iyi havalarda deniz bile gorunuyor. Mutlaka uzak gozlugumuz olmali, seyir icin. Tabi yakin gozlugu de sart. Bahcesinde izgaralar yapacagiz, etler yanmamali. Diyet olacagi icin tavuk eti uzerinde yogunlasiyoruz. En becerikli arkadaslarla yakin odalara dusmenin avantaji bizi simdiden tedbir almaya zorluyor. Dostluklar bir kez daha gozden geciriliyor! Tum bu sohbetler, esnaf komsular arasinda espriyle karisik icinde biraz da ironi iceren takilmalarla devam ediyor. Kasabanin gunluk dedikodulari bile bazen acmasa girince, soylenmeyen sirlar huzurevine birakiliyor. Boylece hem daha cok sey bilindigi vurgulanirken, frene de basilmis oluyor dedikodu ile ilgili. Hem sonunda tum baklalari agzimizdan cikaracak beraber yasayacagimiz bir yerimiz olacagindan emin, hem konusacak ne cok seyimiz var duygusuyla gelecege oykuler yatirimi da tamam. Bir arkadasa takiliyoruz bazen; " Dun seni yolda gormusler, kolunda da biri varmis " misali. Kesin itiraz geliyor: " Yok oyle birsey!" . "Yok canim su an aciklamana gerek yok, huzuevinde anlatirsin." Bu bir tur yem oluyor. Hic olmazsa daha fazla ayrinti var mi anliyalim diye. Takilanlar da var uyananlar da. Bazi komsular daha mi merakli ne? Konu basliklarini simdiden not etmezsek unutacagiz diyor. Baskalari ile ilgili bilinenler disinda kendi sirlarin ile ilgili olanlari da "ayrintilar huzurevinde" diyerek muamma yaratmak pek keyifli oluyor. Bu huzurevi hayallerini kuran 10-15 kisilik ekip sanirim bu reklamlarla talebi arttiracak. Grup zengin, vasat, politikaci, feminist, capkin, asil, komik, hayalci, mukemmelliyetci... her kesimden insanlarin dukkanlarinin yanyana dusmesi sonucu olustugundan cok renkli. Paranin pek onemi kalmayacak orada. Belki cok zengin olanlar oraya yerlesme fikrinde olmayacak ama biz o kadar eglenecegiz ve destek olacagiz ki birbirimize onlar zaten cekiciligine kapilacaklar. Cunku evlerinde yalniz cok sIkIlacaklar. Para disinda bir becerileri yoksa simdiden cok populer olamiyacaklari da kesin. Genc bir dostum da soyle uyardi bizi; "Bence yine de herseyi anlatmayin, yasam tum renkleriyle orada da size yeni oykuler yazdirabilir!" Belki ama biz biriktirdiklerimize bakiyoruz simdi. Dune kadar "ben iyi izgara yakarim, guzel kofte yaparim , benden iyi oda komsusu olmaz" diyen arkadasimiza verdigimiz puan, bugunlerde yine onun endiseleriyle asagi dustu. "Dusunuyoum da" dedi, "ben ne anlatacagim orada? Evlendim, iki cocugum oldu mu diyecegim?" Biraz macera biriktirmek ister gibi! Biraz karincalar olacak, biraz agustos bocekleri. Kimi izgari yaparken, digeri agzina baktiracak anlattiklariyla. Herkesin uzun bir birikimi olacak yasamla ilgili. En guzel oykuleyen en keyiflisi olacak. Bakalim neler olacak? Aydan Catalkaya 28/07/98 BIGA AYDAN'a E-mail Eski Yazilarim... © COPYRIGHT 1998, TURKIYE NET (www.turkiye.net)