Kösemde oturuyorum. Onlarin siradan bulduklari her yasam dilimi icin onlara farkli gelebilecek, degisik çikartsamalar yapiyorum.

Çanakkale'nin Biga kasabasinda eczaciyim ve anneyim. Etrafimdaki esnaf komsularim hepsi erkekti, simdi yariya yakini kadin. Bir de çaga göre degisen receteler var. Küçük bir kasabanin dedikodulariyla da birlesince ortaya her seferinde yeniden tanidigim hikayeler cikiyor...

GENCLERI   BOZMAYALIM         Büyükler  her  seyi   bilir.  Saclarini  bosuna  agartmamislardir. Dinlenilmesi   gerekir  onlarin.  Sadece  bizim  iyiligimiz  icindir soyledikleri.   Onlar  iyi  olmamizi  isterler. Her  imkani   ellerinden geldigince  saglamiyorlar  mi?  Ee  hadi  o   zaman  çalis,  çalis,  once ders  çalis.         Her  donemde  de   bu  gencler  daha  fazlasini  ister.  Bizim zamanimizda,   bir  kasabada  pastaneye  gitmek  bile  oldukca   pervasiz  bir davranisti.   "Kim  bu  gencler?"   soylentilerine  neden  olurdu.  Simdi ise  her  yere   gitmeyi,  her  seyi  yapmayi   istiyor  bu   gencler! Sinirlar  ne  kadar  daraltilirsa   o  kadar   da  ozlem  geliyor  pesinden. Ozgurluklere  evet  denmeli.    Bunu  kullanbilme,  yasananlari yorumlayabilme,  sonuclarina   katlanabilme  cesaretini  verme  de  bizden olmali.  Biz   yanlarinda  olmaliyiz  yarismadan,  karismadan,  sabirla.        Yanlis  yapabilme  sansi   da  olmali  onlarin.  Insanlar  her  an dogru  yerde,   dogru  zamanda  olmayabilir.  Ama  yine  de  samimi,   durust olabilir.  Sasirir,  uzulur,  aci  ceker  ama   bozulmaz.  Merak  eder,  test eder  ama  yoluna  da   devam  eder.  Yollar  ne  zaman  tikanir?    Yalan girerse,  riya  baslarsa,  baskasinin  malinda   gozu   kalirsa   bir  daha zor  bulur  aslini.          Birakalim  yanlis   okula  gitsin,  birakalim  yanlis  kisiye  asik olsun,   birakalim  az  karli  isler  yapsin.   Yaptigimiz   butun akilsizliklar,  bir  soylemde  onlari  daha  akilli   yapmaz.  S.Beckett ‘in dedigi  gibi  guzel  yenilmek   de  var  bu  hayatta.           Gencler   bireysel  isteklerini  eyleme  gecirmek  istediklerinde bir   duvarla  karsilasirlarsa  ki oncelikle  ailedir  bu- ne   kadar  hakli olurlarsa  olsunlar-  o  akan  delikan   -debisi  gercekten  yuksektir- illegal   yollara  cok   hizla  sapar.  Buradaki  illegallik  etik   anlamda ilk  bozulmalara  neden  olur.  Birazi  kendimizi  tanimada   ip  ucu olabilir  ilk  yanilsamalar. Fakat  ne  kadar   cogaltirsaniz,  geri  donusu o  kadar  zorlasir.           Bir  arkadasla   yenecek  aksam  yemegi  yalanlar  zincirine donusur.   Yalan  duymayi  gercege  tercih  eden  aile  cocugunu   hizla zehirlemektedir.  Kucuk  bir  ask  hikayesi,   karsisinda  gordugu  dirence esit  olarak  onemini   arttirir  ve  kacarak  baslatilan  bir  evlilige donusebilir.  Basi  one  egdirilmis  insan  orayi  savunmaya   calistikca biraz  daha  batar.            Neden   simdi  bunlari  dusunuyorum..Tum  cocuklugunu  bildigim insanlar  gelip  geciyor  eczanemden.  Orta  yasin  tam   da  ortasinda farkediliyor  onumuze  yigdigimiz  cikmazlar.             Hep   buyuklerimiz  bildi  istikrar  ve  garantiler  nerede. Demokrasi  goz  ardi  edildi. Aile  ici  demokrasi  temel   belkide.  Hic olmazsa  ulkedeki  demokrasiden  sikayet   edenler  once  bakmali   buraya. Simdi  secimler  de   var.  Yine  istikrar  nerede  buyuklerimiz  biliyor. Bizim   de  isteklerimiz  var  gencler  gibi.   Demokrasi   ve   ozgurluk istiyoruz,  oncelikle   ruh  sagligimiz   icin. Aydan Catalkaya 14 Nisan 1999 / BIGA AYDAN'a E-mail Eski Yazilarim... © COPYRIGHT 1996-1999, TURKIYE NET (www.turkiye.net)