Son gunlerin en beylik konusu su genel af ilani. Rahsan Hanim’in bir anlik yufka yurekliligi sonrasi sarfettigi bir kac cumlecik, tum Turkiye’yi ayaga kaldirdi. Gercekten de ayaga kalkilmayacak gibi degil. Neymis efendim, tum cezaevlerinin kapilari acilacakmis ama sadece adli suclulara, yani hirsiza, eskiyaya, katile, irz dusmanina…"Eli kalem tuttugu" icin cezaevlerine girmis olanlar ise Rahsan Hanim’dan daha yufka yurekli bir lider esini (ya da gercek parti liderini) beklemeye devam edecekler.

Sahsen ben bunu ilk duydugumda cok sinirlendim, ki bu duruma benden daha cok sinirlenmsi gereken insanlarla dolu bu ulke. Kiminin karisina tecavuz eden adam, kiminin cocugunu olduren katil sokaga salinacak ve de yapmis olduklari da yanlarina kar kalacak. Beni en cok korkutan nokta ise, ileride insanlarda duzenli olarak genel af beklentisi olusacagi ve bundan cesaret alarak bireysel ve toplu suclarin artacagi.

Hepimizin malumu oldugu uzere, kan davasi halen ulkemizin en belli basli sorunlarindan biri. Insanlar bugune kadar yakalanip da 20-25 yil hapis cezasi alacaklarini bile bile "kan temizlediler". Bir de simdiden sonra olacaklari dusunun. Adam "nasil olsa uc seneye kalmaz secim yapilir, af cikar, ben de yirtarim" mantigiyla hareket edeceginden, onceleri tetige asilirken biraz dusunuyorken bu sefer gozunu kirpmadan ates edecek.

Bizde maalesef devletin yetkileri halen dogru olarak tanimlanabilmis degil. Bireylerin affetme yetkilerini, devlet dahi olsa, kimse baskasinin elinden alamaz. Halk simdi soracak: "Benim affetmedigim insani devlet ne hakla affediyor?" , ve zaten hicbir zaman tam olarak yerini bulamamis olan "devlete karsi guven" unsuru bir darbe daha alacak.

Bakalim bu sefer de katiller, teroristler secim politikasi sayesinde salinacak mi. Acikcasi ben, hukumetin gelen bunca tepkiyi gogusleyecek gucu oldugunu sanmiyorum. Dun gazetede Sanayi ve Ticaret Bakani Yalim EREZ’in soylemis oldugu bir seyi okudum. Diyor ki, af konusunda referandum yapilsin, halkin gorusu alinsin. Bundan cok daha onemsiz konular icin referandumlar yapilirken bu konuda neden yapilmasin?, diye soruyor. Bence soyledikleri mantikli seyler. Eger ortada affedilecek bir durum varsa biraksinlar bunu affetmesi gerekenler yapsin yani halk.

*****

1 Agustos gecesi Cesme Acikhava Tiyatrosu’nda Fahir ATAKOGLU’nun senfonik konserini izlemeye gittim. Uzun zamandan beri gormek istiyordum bu konseri fakat daha once hic firsatim olmamisti. Dogrusunu soylemek gerekirse bugune kadar izlemis oldugum pek cok konserin icinde mukemmel" diyebilecegim birkac taneden biriydi. 90 kisilik Cemal Resit Rey orkestrasi ve korosu ile tum konser muazzam bir havaya burundu. Fahir Atakoglu’nun performansi cok iyiydi, adeta dans ediyordu klavyenin basinda. Izleyici ile kurdugu bag da cok icten ve samimiydi. Kisaca her yonuyle harika bir konserdi. Bir tek seyin disinda: Alkislamayan seyirciler…

Konserlerde dikkat ederim hep, aralarda alkislamayan insanlar var mi diye ve de hep bir kac tane gorurum. Bunun altinda yatan psikoloji nedir bilemiyorum ama kanimca akillardan soyle bir dusunce geciyor: "Amaaan canim, surda besbin tane insan var, bir ben alkislamasam kiyamet mi kopar…" Iste bu da bize has "dusunme metotlarindan" biri. Ben buna, sanatciya saygisizlik diyorum.

Esen kalin…