BUGUN AZRAIL UGRADI YINE...Wien, 7 Ekim 1998 Evet, bugun Azrail ugradi yeniden...Her zaman ugradigi sekilde, soguk peleriniyle, buzdan cehresiyle...Azrail, bize hep aksamlari kahve icmeye, yalandan da olsa sohbet etmeye ugrardi. Ben o zamanlar kucuktum, o da Azrail „Amca" idi benim icin. O senelerde herkes bir amca yakinligindaydi bana. Aradan seneler gectikce, „amca" tanimimin mesafeleri uzadi. Gun olur, Azrail kapimiza dayanir, kahvesini icmeye gelirdi. Hep habersiz gelirdi. Cok kereler onu iceri sokmamak icin anlamadigim yalanlar soylerdi evdekiler... „Biz de tam cikiyorduk..." Yoook, dinlemez girerdi iceri. Her kapimizi calanin „Tanri misafiri" olduguna inanmis bir seklide acardik kapiyi ve buyur ederdik onu caresizce kucuk evimizin sobali „salonuna". O, istenmeyen misafirdi... Ne zaman bizde kahvesini icip gidecek olsa hep soyle derdi: „Hadi artik, alacagimi alayim ve gideyim..." Bu laf, annemi ve babami telaslandirir, evde bir kosturmaca ruzgari kulaklari sagir eden bir islik sesi ile tüm odalari soyle bir dolanirdi. Sonra evimiz, benim etrafimda yavas yavas dönmeye baslar, sonra hizlanir, hizlanir; tum esyalar cizgi halinde gözümün önünden gecerdi. Sonra bir anda; bir cekicin bir civinin üzerine inmesi kadar ani bir sekilde donen ev dururdu. O andan sonra ev kalabalikti, aglayan insanlar doldururdu tum odalari. Bir kosede basina beyazli yesilli ortuler baglamis teyzeler kucaklarinda kalin bir kitap, ellerinde ipe dizili boncuklarla kendi kendilerine mirildanirlardi. Hepsi mirildanir ama hicbiri bir digerine cevap vermezdi. Bu oyunu anlayamazdim ama eglenirdim. Boyle gunlerde benim ortalikta dolasmam yasakti, tum olan biteni mutfak kapisinin araligindan izlerdim. Hemen arkamdaki ocakta ise yemekler piser, evi keskin bir helva kokusu kaplardi. Sonradan ogrendim ki, Azrail Amca hergun binlerce defa kahve icermis...
* * * *
Az taniyisim kadar cok sevdigim bir insani da dun aldi Azrail. Hic yenilmeyecekmis gibi duran bir insan daha yenik dustu son savasinda. Haketmemisti oysa O bunu...tum diger yenik dusenler gibi. Ama bana soz vermisti, bir gun bir sekilde mutlaka edebiyat yarismasinin metinlerini yollayacakti bana...Olmadi iste. Ben de ona soz vermistim, bir siir vardi yollayacagim ama ben de O‘na yollayamadim. Bazi seyleri yapmanin zamani gecti ama yine de.... Iyi yolculuklar Mehmet „Amca", topragin bol olsun... „Aglarsam kizma... ölmek bile yakisiyor bazi adama..."
KUS HATIRALARI
(Ibrahim Sadri)
Benim cocuklugumda soframiza kuslar konar
Ruyalarimiza melekler ugrardi.
Kapimizdan yogurtcu
bahcemizden ishakkusu
kalbimizden yeni cikan sarkilar gecerdi.
Kisin bir sobamiz olurdu
sobanin yaninda kedimiz
kedinin onunde yun yumagi
bir Hayat Bilgisi fotografi gibiydik.
Yerli mali kullanan
Yurdunun uc tarafi denizlerle cevrili
Kuruüzüm, incir, findik
Tütün, cay narenciye, kavun-karpuz yetistiren
Kuruüzüm ve inciri satan
Karsiliginda
Camasir makinesi, radyo ve otomobil alan
Bir toplumun fertleri...
Biraz yoksul biraz mütevekkil
Biraz mahcub biraz kirilgan
Biraz naif ama hep umutlu...
Özlerdik.
Memleketteki halamizi
Ince dogranmis bir dilim pastirmayi
Yurttan sesler korosunu
Aksam komsuluklarini
Radyo tiyatrolarini
Sabah ezanini
Kalayciyi bozaciyi
Münir Nureddin sarkilarini
Orhan Boran yarismalarini
Kandil gecelerini
Duvarlarimizin sarmasiklarini
Bakkalimizin utana sikila veresiye hatirlatmalarini
Okulönü kozhelvalarini
Aksam oturmalarini
Ve hayati...
Ben
Corbalardan tarhanayi
Yemeklerden kurufasulyayi
Sigaralardan Harman’i
Belki bunun icin cok sevdim.
Top oynardik
Ip atlar kedi kovalar
Taslarla birbirimizin basini yarar
Mahalle savaslari cikarir
Gece olunca da tutar babalarimizin elinden
yazlik sinemalara gider
Sadri Alisik Vahi Oz
Belgin Doruk Cuneyt Arkin seyreder
Olimpos gazozlari icer
Guler eglenir bagirir cagirir
Donerken yildizlari sayardik
Biz, siki cocuklardik...
Hepimizin birer yildizi vardi
Onlara isim takardik
Onlar da bize isim takardi
Pus ve dumandan once bu sehrin
Geceleri gozkirpan ve isimler takilan yildizlari vardi.
Benim yildizima Mehlika adini vermistik
Biz kimseden yana degildik
Kimsenin de kendinden yana olmasini istedigi birileri
Olmazdi
Bir degirmendeydik
Ögütülen
Ögütülürken türküler söyleyen bugday basaklarina benziyorduk.
Yollar bozuk musluklar bozuk
Ziller bozuk paralar bozuk
Ama adamlar saglamdi
Bu sehrin yildizlari vardi.
Saclarina kurdelalar takan
Civitle yikanmaktan asinmis beyaz coraplarina
Leke bulasmasin diye su birikintilerinden sakinan
Gozleri onlerinde
Yürekleri ve beslenme cantalari ellerinde
Kücük cocuklari vardi bu sehrin
Bu sehrin yildizlari vardi.
Ben Fenerbahceyi amcam Vefayi tutardi
Konya tahil ambari, Mersin muz cenettiydi.
Taksim’den Fatih’e troleybus kalkar
Sishane’de mutlak raydan cikardi.
Vallahi hayat zor ve fakat cok matrakti.
Muamaer Karaca’nin adina br tiyatro binasi yoktu
Bizzat kendisi vardi.
Basimiz agrirdi komsumuz vardi
Gonlumuz daralirdi komsumuz vardi
Corbamizi, umutlarimizi,
Memleket kadar kalbimizi paylastigimiz komsularimiz vardi.
Geceleri bekcimiz gündüzleri sütcümüz
Bizim kadar zayif da olsa
Nohuta ve makarnaya alismis da olsa
Sarman adinda bir kedimiz
Ceplerimizde kirik misketlerimiz
Camur bulasigi ellerimiz
Ve gulumseyen bir yüzümüz
Göstermekten utanmayacagimiz bir icimiz
Biraraya gelerek cektirebilecegimiz
Bir aile fotografimiz vardi.
Bir sabah bütün iyi seylerin
Ayvansaray iskelesinden
Hayat ülkesine dogru demir alan
bir sirket-i hayriyye vapuru gibi
aramizdan ayrildigini gördük.
Sonra Ayvansaray’in sularinin cekildigini yazdi
Gazeteler...
Suheyla hanimin Raci beyin
Melahat Mehves ablanin
Niko’nun Ercument Efendi’nin cekildigini ise yazmadilar nedense.
Ama yok ama yoklar.
Ne Harman sigarasi kaldi geriye
Ne Olimpos gazozu
Ne Sadri Alisik...
Kalan bir tortuydu belki.
Belki kirik bir ruya denizi
Belki suya düsürdügümüz suretimizin
Cep aynamiza nüktedan bir yansimasiydi hersey.
Hersey Maltepe sigarasinin
Her arandiginda
Her bakalda bulunabilmesi ile
Büyüsünü kaybetmisti belki de...
Belki de biz bir rüya mi görmüstük?
Hadi hepsi yalandi
Hadi hepsi hayaldi
Hadi hepsini ben uydurmustum
Ama rüyalarimizin melekleri
Ve soframizin daim konuklari kuslar?
Ya onlar?
Onlari siz de gormediniz mi?
Sizin de sofralariniza konup
Ruyalariniza ugramadilar mi?
Onlar da mi yalandi?
Esen kalin...
M. Kivanc ONDER
Onceki Yazilarim
© COPYRIGHT 1998, TURKIYE NET (www.turkiye.net)