| |
|
Dün gece son kez
baktim yildizlara...
Yagan yagmura ve o büyük yildiza...
Yagmur,
Biz ayri kaldigimizda,
Goklerin goz
yaslariydi...
O büyük yildiz da
bizimdi ya...
Artik ne yagmurlar
ne o yildiz hiç bir sey ifade edemez bana...
Ben onlari
baskalarina hediye ediyorum...
Sevmeyi gerçekten
bilenlere!
Yürekleriyle,
çikarsiz sevenlere...
Sozleri ve gozleri
kalplerinin aynasi olan insanlara...
Hiç kimse, ben kotüyüm diye çikmaz
insanin karsisina
demisti babam
yillar once...
Ve ben yine melek
gibi gorünen seytana inandim...
Neden?
Suçum büyük
biliyorum...
Yine
SEVDİM!
Hemde tam
artik sevmek yok dedigim zamanda çikip
karsima,
Sevdirdin
kendini...
Sen kirik, ben kirik...
Baslayalim yürümeye...
Hersey çok güzel olacak...
Sen güzel rol
yaptin,
Ben yine kalbime
yenik düsüp inandim...
Hep haketmeyen
insanlari sevdim hemde çok...
Sevginin dozunu
ayarlayamadim hiçbir zaman...
En çok, en yürekten
nasil sevilirse oyle sevdim...
Suç benim...
Ama bir gün
gelecek,
Oyle bir acitacak
ki sevgim içini inanamayacaksin....
Goge havalanan
balon gibi ellerinden uçtugum gün gelecek aklina...
İstesende
yakalayamayacaksin bir daha...
Soylemistim
seversem olümüne, silersem tek bir satir kalmaz
diye...
Dün gece
oldün sen...
Gomdüm seni
gokyüzüne...
Yildizimiz mezar
tasin oldu...
Birkaç yagmur
damlasi orttü üzerini.
İzledim torenini...
Diger yildizlarsa,
Sonsuza dek basinda
nobet tutacak,
Sana beni
hatirlatacak ahlarim oldu...
05.09.02
Konuk
Yazarlar
|