Jewels of the Nil

GALATASARAY SAMPIYON OLMUS!!

Bir pazar aksamustu. Evdeyim. Bilgisayarimla calistigim odamin penceresi acik. Hava cok guzel. Ne cok sicak , ne de ceketsiz sokaga cikilmayacak kadar soguk. Komsu apartmanlara mesefasi 500 metre bulundugum odanin.

Birden goooool diye bir ses ve arkasindan, canim benim be, Hakan'im , aslanim, bir tanem gibi bagirismalar..

Ben bu sesi taniyorum diye kalkiyorum ve pencereye yaklasiyorum. Tabii. O adam yine. Sesi o kadar beynime islemis ki, hemen taniyorum. Yan komsum. Evet. Beni ayda bir gece yarilari uclerde, dortlerde bir kabus gibi uyandiran ses bu.

Bir keresinde defol git, adi adam, git o orospuya, sen benim babam degilsin gibi sozlerle uyandim. Kalbim agzima gelecekti sanki. Yeni gelmistim Istanbul'a. Sesin geldigi yere dogru perdemi cok az aralayarak bakmaya basladim. Orta yaslarda, gobekli, kisa boylu biri avazi ciktigi kadar babasina bagiriyor, kufurler yagdiriryordu. Kafami kaldirip saga sola baktim, acaba benden baska kimse uyanmadi mi diye…Yooo, bir tek ben duyuyordum gurultuleri. Yattim tekrar. Ogul hic susmuyordu babasinin aksine, taa ki baba kendini sokak kapisindan disari atincaya kadar.

Aradan bir ay ya gecti gecmedi, yine ayni senaryo. Neden geldin bu eve, git iste sen ona git cumlelerini gokteki yilidizlara duyuracak kadar kuvvetli ses, acik pencere, basi onde evi terk eden baba. Yine kalp carpintisiyla uyanan ben.

Son olay da…. kosun , yakalayin, hirsiz, hirsiz! diye odu birseylere karismis komsum ve ona alismis mahalleli ve tek ciddiye alan ben. Bu sefer ne oldu diye uyandim. Camlar kirilmis, calilarin arasinda kaybolan bir insan. Benim adam bir yumruk atmis hirsiza, hirsiz pat asagi…Neyse..

Iste yine o acik pencereye ister istemez bir goz atiyorum. Ikinci golu atiyor cimbom. Bu yine avaz avaz. Ucuncu gol falan derken, Galatasaray sampiyon oluyor. Bir anda butun apartman can ciger dost oluveriyor.Bu sefer adami herkes duyuyor, hayret. Cok sasiriyorum bu ise. Balkondan balkona GS bayraklari uzatiliyor. Kucuk cocuklar o kadar mutlu ki, cunki analarini babalarini cok nadir boyle mutlu goruyorlar. GS 'li koca zevkten dama tirmanacak. GS'li kocanin karisi ..aman bizim bey cok mutlu sekerim diyerek mutlu. E tabii bu harmonik aileyi goren cocuk en mutlusu. Bir baba cocugunu havaya kaldirmis, canim benim , canim oglum benim, Hakan'im diyor. 10-12 yaslarinda cocuklarin tuttugu tempo taa odamin icerisine giriyor.

Galatasaray sen cok yasa

Canim feda olsun sana

Hic birseye degisilmez

Senin sevgin bu dunyada…….

Macin bitmis olmasi gerekir diye dusunuyorum. Bebek yokusundan asagi inen tum arabalar sonuna kadar kornelerine basiyorlar. Olsun ya, bosver abim, devri basliyor diyorum icimden. Zaten korneye basmaktan zevk alan halkimiz, olsun abi, GS sampiyon diyip daha da kuvvetli basiyor... Zaten icki icip saga sola laf atmaktan haz duyan erkeklerimiz , olsun abi GS sampiyon diyip, bu zevkin doruguna ulasiyorlar. Kocalarindan Allah gibi korkan kadinlarda, zamani gelince soylerim, veya onun soyle keyifli bir anini bulup soylerim diye beklendikleri gunun iste nihayet geldigini bilmenin sevinci icerisindeler. Daha neler neler olacak bu gece bir gorseniz. Herhalde kusler barisacak, gece cikmalarina izin verilmeyen genclere ozgurluk taninacak, iki GS 'li arasinda buyuk imzalar atilacak, yeni isler baslayacak.Sevgililere, flortlere, evli kadinlara guzel hediyeler alinacak. Kirik karne getiren ogrencilere aile reisi tarafindan af cikacak. Parasi yetmeyene, olsun ya, lafi mi olur abim GS sampiyon diye kiyak gecilecek..

Daha saymakla bitmeyecek sevgili okurlarim milletimizin fanatikligi. Su anda Istanbul sanki dusmanlarin elinden kurtulmus ve Kurtulus Savasi'ni kutluyor. Bayraklar, ucan balonlar, halk sokaklarda ve tek bir sey onlari birlestiriyor. Evet. Galatasaray'in sampiyon olmasi.

Bende seni kutlarim Galatasaray. Tebrikler. Sen megersem halkimin prozac ilaciymissin da, haberim yokmus.

nilgun

13 Mayis 1998

nsarar@turkiye.net

Önceki Yazilar

© COPYRIGHT 1998, TURKIYE NET (www.turkiye.net)