S P I C E   G I R L S   v e   I S T A N B U L

Merhaba ,

Hayir hayir, burada Spice Girls' u anlatmayacagim, onlarin konserine gitmek uzereyken yasadiklarimi, gorduklerimi, saatlerce arabada gecen zamanda neler dusundugumu yazacagim.

Hayal gucunuze guveniyorum; gozunuzun onunde Istanbul'u canladirmanizi istiyorum. Gunlerden Pazartesi 13 Ekim. Bardaktan bosalircasina yagmur yagiyor tabiri az gelir, ficilardan, varillerden akarcasina demem lazim. Spice Girls' un konserine biletim var. Konser saat 20.00 de Abdi Ipekci Spor Salonunda. Nerede mi bu salon? Cevre yolu , Topkapi..oradan sahile. Isimden saat 16.30 da cikiyorum. 200 metre uzakta duran arabama yururken, once havuza giriyorum sanki, ustum basim, ayakkabilarim aninda sirilsiklam. Nasil yagiyor boyle?

Neyse..Mecidiyekoy'den Etiler'e 1/2 saatte geliyorum. Yollar acik, ama her an her saniye trafik felc olabilir Nilgun diye mirildanirken, kafamda plan yapiyorum. Eve gelir, arabayi birakir, bir taksiye bin.. Evet, buraya kadar hersey yolunda gidiyor. Eve geliyorum,taksi duragini ariyorum, araba yok efendim , bir baskasini , ayni cevap, bir daha dene, yine aynisi..Taksi yok, bitmis, aninda bitivermis sarilar, halbuki Istanbul'un yarisi sarilardan gecilmez.

Yine biniyorum atima, Sisli'de abimle bulusup devam ederim, arabayi birakirim ve bir araba gideriz diye dusunuyorum. Yagmur dur durak dinlemiyor. Saga sola kacisan insanlar..

Istanbul'u hic boyle yasamayanlar, benim gibiler, affallayip kalirlar iste boyle. Nasil bir kaos, nasil bir cile. Kaldik yolda, tekerlekler gidim gidim donuyor. Saat 18.00. Etiler'deyim. Saat 18.30 halen Etiler'deyim. Her soforun yaptigi gibi, uyanik davranip, Istanbul'un kostebek yollarini dusunmeye basliyorum. Soyle gitsem, buradan gitsem..yok, imkani yok. Her yer kapali. Saat 19.00. Akatlar'dayim. Arabam devamli calisiyor. Kafamda tabii, gec kalirmiyim acaba konsere?

Saat 19.45. Sisli'deyim. Arabami birakacak yer ve yol bulamiyorum. Arka arkaya devam ediyoruz, kestirme diye Kasimpasa yoluna giriyoruz. Aynen orasi da tikali. Trafik felc olmus , yuz binlerce araba kimildamadan duruyoruz. Abimle yollari ayiriyoruz, ben baska yerden gidiyorum diyor ve donuyor. Saat 20.00, 20.30, ve Halic Koprusu'nun ustundeyim. Gaz ver, fren yap, bekle, yine biraz gaz veee evet, arabamin benzini bitiyor. Kaldim. Resmen kaldim yolda, Saat 21.00. Konser basladi bile. Kim dusunur su anda konseri. Firtina, koprunun elektrik lambalari da sonuyor. Kaldim mi ?

Herkes yagmura kufur ediyor. Dogru degil bu, yagmur bir nimet. Baska gozle bakiyorum ben. Ne guzel yagiyor ; insanciklar hey kulak verin, dogayi bitiriyorsunuz, yaptiklariniza dayanamiyoruz diyen cumleler okuyorum o iri iri, sert sert yagan taneciklerde..

Trafigi tikadim tabii. Beni her sollayan koca koca gozlerle bakiyor. Kizgin bakislar, vah zavalli diyenler, abla yardim edelim diyenler. Bir taksi duruyor. Derdimi anlatiyorum, tamam diyor, ben ilerden benzin alir gelirim. sen bekle beni yenge. Yine gozum saatte; olmus 21.30. Bekliyorum, bekliyecegim tabii, baska hic bir cikis yolu yok.

Insallah gelirsin taksi, insallah iyi bir insansindir da gelir beni kurtarirsin..kalbin temizdir senin Nil, gelir gelir, merak etme..ya gelmesse? Bosver simdi, onu dusunme, gelir den cik yola. Halic Koprusu..beni boyle de yasayacaktin demek. Nasil da sallaniyor. Acaba kopru coker mi ? Nasil yikilmisti Japonya'da..neler dusunuyorum..Birden kirmizi bir isik yaniyor. Nedir bu isik ? Dur isareti? Ya kopru acilirsa?

Bari pencereyi acabilsem biraz. Yok. Acarsam islanirim. Bir suru otobus solluyor beni. Ici tiklim tiklim. Balik istifi. Taksiler, dumanlar icinde zar zor giden otolar. Sag tarafimda kaldirimdan yuruyen tek tuk zavalli ve seyyar saticilar..daha ne kadar yollari var acaba ? Acima hisleri..halimiz, yine ac susuz dolasan fakir halkimiz , Istanbul'un alt yapisi, yap gitsin be, cak gitsin, siva gitsin; bosver kim gorecek dusunceleri.. Saat 10.30. Gelmiycek galiba..niye gelsin ki ? Adam taaa nereden benzin alacak, sonra adim adim tekrar ters yone girecek ve tekrar donup sana gelecek ? Amma safsin kizim sende..Tuhh, ne yapayim simdi ? Ben olsam gelirdim ama..

Vakit gecmek bilmiyor . Konser nasil acaba? E peki bu trafikde onlar nasil geldiler konsere? Bir dakika, evet, bir taksi durdu,..tamam geldi. Valla geldi, afferim sana be kardesim, ne iyi bir insanmissin. Abla nasil islandim, arabamla sulara battim, bana bir ceket falan versene birde ac depoyu da..

Ceketimi veriyorum. Bende cikiyorum disari. Bir saniyede yapisiyor elbiselerim uzerime. Adamcagiz da siriksiklam. Benzini dolduruyor depoya.Bes milyon veriyorum. Hakkini helal et ama yoksa almam diyor. Etmez olur muyum, onu birak sen cok yardim sever birisin, sagol diyorum ve arabayi calistirip yola koyuluyorum. Saat 23.00.

Hemen oradan Karakoy'e donup eve , ama ondan once acilen bir benzinciye gitmem gerekiyor. Gidemiyorum arkadaslar, inanin bana ne saga, ne sola, ne ileri, ne arkaya gidemiyorum. Beklemedeyiz, hepimiz, belki on bin araba.

Misir Carsisinin onune geldigimde hayretler icerisinde kafami disari cikartip bakmak zorunda kaliyorum. Nil, nerdesin sen kizim, neresi burasi, yolunu mu sasirdin ? Birikmis suyun yuksekligi ciplerin kapilarina kadar geliyor. Taksilerin uzerindeki isaretler gorunuyor sadece, gerisi sularin icerisinde. Bir belediye otobusu devrilmis. Yol tamamiyle tikali, zira sudan gecmeye calisan kaliyor, distiributorleri islanmis..aaa , o da ne, onumden yuzerek bir kopek geciyor. Asfalt catlamis, taslar yerinden cikmis, arabalar icine dusmus.

Nasil yardim edebilirim ? Herkes caresiz. Trafik polisleri birseyleri cozmeye calisiyorlar. Bir o tarafa , bir bu tarafa yol veriyorlar. Saat 00.00. Icimi sizlatan goruntuler yasiyorum.

Hadi ben birazdan benzin alip, evime gidecegim. Gidemesem ne olur ki, kalirim yolda veya trafik akmaya baslayinca, biner bir taksiye evime donerim. Ya evi barki olmayan, sokakta yatip kalkanlar ? Arabalari batmis taksi soforlerinin ugradiklari hasarlar ? Gecekondu da oturanlar ? Okullar ? Evler ? Kapanan is yerleri ? Zehirli maddelerin akitildigi nehir sulari ve orada yasayan cahil halk ? Bu trafikte acilen hasteneye yetismesi gereken hastalar ? Sonuc: 7 kisi olmus , 1000 kusur ev sular icinde kalmis.

Yagmura kizmak ? Hayir.Neye kizmak gerektigini artik yazilarimdan anlamis olmaniz gerekir. Tekrar etmeme gerek var mi? Hersey bizi bulur. Kar yagar donup oluruz. Yagmur yagar boguluruz. Gunes acar kalp krizinden oluruz..Bir yandan Spice Girls konseri olur, bir yandan camii onlerinde 8 yillik egitim protesto edilir.

Polyanacilik yapma diyeceksiniz , aglayip sizlama.Dunya'nin her yerinde oluyor bu tur doga felaketleri..tabii oluyor, olacak da, devam edecek. Nasil yasadigimiza bir bakar misiniz ? Miz derken tum dunyada yasayan insanlardan bahsediyorum. Tabiata ayirdigimiz vakit ne kadar ? Gunes'in sicakligindan , mehtabin verdigi zevkden mutlu olan , kendisiyle basbasa kalip butun bu nimetlere sagol diyebilen kac kisi var aramizda ? Uzaylilar bizi seyrediyor ve ne garip sey bunlar diyorlardir ve soyle dusunuyorlardir herhalde.

...Gunes doguyor, kimse bunu farketmiyor ve hepsinde bir kosusturmaca basliyor. Yuruyen bir seylere biniyorlar, yuvarlak seyi tutuyorlar, durunca kiziyorlar, paaaaap diye ses cikariyorlar. Sonra butun gun tastan yapilmis kapali duvarlarin icine giriyorlar. Oradan heryere sinyaller gonderiyorlar. Vizir vizir bir oraya bir buraya kosusturuyorlar. Para diye bir sey icat etmisler ve dunyalarinda en gecerli sey bu. Gorebildigimiz kadariyla salgiladiklari enerji negatif. On tane dunyalidan sekiz tanesi kaskati, beyinlerini bize gore cok bos seylere yoruyorlar. Yuzlerinde ki ifade sert, ve bakislari zarar verici. Yasadiklari evreni kendi kesfettikleri olaylarla bitirmek uzereler. Agaclar kuruyor, denizler kirleniyor, kocaman bir delik goruyoruz...

Devam etmiyorum, beni de uzayli falan zannedersiniz de! Neyse, yasayip size yazdigim olay muhim bir sey degil biliyorum, hem dedim sizlere;Turkiye disinda yasayan Turk insanina biraz islak Istanbul'u anlatayim, hem yazilarimi geciktirmeyeyim, hem Spice Girls'de Istanbul'a geldi bakin diyeyim, hemde bu sartlar altinda yasayan bir Turk taksi soforunun, Turk Milleti'nin halen cok yardimsever bir irk oldugunu gosteren hareketini anlatayim dedim.

Tatli Istanbul'da ertesi gunu gunes acti. Sanki hic bir sey olmamis gibi hersey normale dondu. Yine yagmur yagacak, yine ayni filmi seyredecegiz malesef, cunki beyinler degismiyor. Halkimizda tarif edilmesi zor bir direnc var, kabullenme var, isyan etmeme hissi var.

Hadi uzaklardan biraz sans yollayin Turkiye'ye, sevgi yollayin, gununuzden bes dakika ayirip, sizi su anda bulundugunuz, yasadiginiz yerlere getiren, aldiginiz kulturle gurur duydugunuz Turkiye'yi dusunun. Ahh ahhh, bizde ne cevherler var, ne yurekler var, ne insanliklar var aslinda; ama gecim derdinden, pahaliliktan ve haksizliklardan bogulmus hepsi, kaybolup gitmisler.

Sonsuz sevgiler , en guzel gunler sizin olsun.

nilgün

22 Ekim 1997/ISTANBUL

© Copyright 1997, TURKIYE NET (www.turkiye.net)

Nilgün'e mesaj...

Nilgün'ün bu kösede daha önce yayinlanmis yazilari