Arin, Marin, Parin, Karin, Darin, Rarin, Barin, Zarin ve bir yigin baska Rin... Hepsi birarada bir büyük yarimadada yasiyorlardi. Arinler beyaz tenli, kara gözlüydü, Marinler ‘in gözleri mavimsiydi yelken açtiklari sular gibi, Parinler kivircik saçliydi, Karinler kisaca boylu tiknazdilar ve çok iyi demir isçisiydiler, Darinlerin koyunlari daha bir besili, daha bir lezzetliydi, Rarinlerin yaptigi takilarin isiltilari gözleri kamastirirdi, Barinlerin hamurisleri için söylenecek söz bulunamazdi, Zarinlere gelince, onlarin çaldiklari kavalin sesini duyan bir daha dogdugu kente ugramazdi. Rinler... Rinler... Rinler... Herkesin öylesine bir baska marifeti vardi ki bu marifetler o yarimadayi bir mucizeler ülkesine dönüstürmüstü. Sanki günes bir baska dogup bir baska batiyordu bu üç yani denizlerle çevrili toprakda. Rinlerin tümü de, ha babam de babam çalisip çabalayip yaratiyordu her gün yeni bastan yeni bir yasami. Herkes mutluydu Rinlerin ülkesinde... Yaratip yaratip tüketiyorlardi yasami...

Zamanlar zamanlar geçti, birgün bir de bakildi ki Tarinler çogalmista , çogalmislar ve tutturmuslar biz en iyiyiz diye, haydi biz sizi yönetelim diye...Rarinler de onlara destek olup para vermisler, Karinler en iyi silahlari dökmüsler,Darinler besili koyunlarini sunmuslar, baska Rinler de ellerinden geleni esirgememisler bu yöneticilerden. Ve baslamis Tarinler yönetmeye: Sen onu yapma bunu yap, oraya gitme buraya gel; onu besleme bunu besle; öyle konusma böyle konus; onu söyleme bunu söyle; orada oturma burada otur; baskasini dinleme beni dinle, bana getir , beni besle, beni büyüt, yoksa seni önce döverim ve hatta...

Aslinda Rinlerin disinda bir de Zinler varmis, bir de Tinler, Bir de Minler... Ve baskalari... Rinler bir zaman Zinlere kulak vermis, sonra Tinlere...Zinler Minlere, Minler Tinlere, Tinler Zinlere düsmanmis, hatta herkes hemen herkese düsmanmis hem de el altindan herkes birbirine ok ve hatta bok satarmis...

Bu Tarinler para para diye ölesiymisler, Zinler, Tinler, Minler ve baskalari arasindaki savasin yarattigi her gelen öneriyi degerlendirmisler ve sonunda hatta öylesine çildirmislar ki kendi çocuklarini altin makinesine koyasi olmuslar, öbür ucundan çikan sari sikirtilar ugruna gencecik yavrularini ativermisler degirmi taslarin arasina. Bazi Rinler, olmaz, demislerse de bazi Rinler, olur bal gibi olur, demisler ve hatta fetva bile vermisler. Çocuklar bir yanindan girmis taslarin, paralar öbür yanindan çikmis taslarin. Bazi anne Rinler çok aglamislar, olmaz, böyle sey olmaz, demisler. Her haftasonunda o Anne Rinleri öbür Rinler esek sudan gelene kadar dövüp bizar etmisler.

Zinler, Tinler, Minler de bu arada kendi aralarinda dövüsüp durmuslar ve bir vakit sonra bakmislar ki böyle olmuyor, yaptiklari silahlar düsüyor mahalle pazarina... Baslamislar birlikte çalismaya ve herkes birseyin ucundan tutmus, sonra anlasivermisler; bir ev yapmislar, sonra bir baska ev, bir baska ev, bir yigin ev, ve o evlere musluklar takmislar, ampuller, telefonlar baglamislar, televizyonlar kipirdanmis mavi beyaz isiklarla, müzik sesleri yankilanmis üç oda bir salonlarda... Al gülüm ver gülüm baslamis... Hatta Zinlerin bokyedibasi bu mutlu tabloyu görünce öyle çok duygulanmis ki hem Tinlerden hem de Minlerden özür dilemis bunca yildir yaptigi yanlislardan ötürü, öbürleri “ah canim rica ederiz, ne önemi var ki topu topu birkaç milyon böcek, pardon rin, zin, min, tin v.s öldü” demisler ve sonunda bir parti verip cocacola-larini kafaya dikerken, hamburgerlerini istahla disleyerek hep birlikte televizyonun basina geçip heyecanli bir diziyi seyretmeyi baslamislar.. “Görevimiz Tehlike”

Peki ya Rinler... Onlar, onlar hiç anlasamamislar. Çünkü dövüsürken, sensin, benim derken unutmus Rinler ekmek parasini kazanmayi, bir is yapmayi...Tarinler Rinbasi olmak için kendinden geçerken diger bütün Rinleri hiçe saymis, Marinler toz olmus, Barinler kaçip gitimis, Zarinler olmayan silahlari kusanmis... Onlar gürültü ve kan içinde dövüsürken Zinler, Tinler, Minler ve digerleri önce “ hisst gürültü yapmayin” demis, hatta içlerinden disari çikip “dövmesene onu, o senden küçük, diyenler olmus; yapmayin etmeyin çok ayiptir, diye karisip basini derde sokanlar da cabasi... Ama en sonunda, aman birakalim nasil olsa birbirini yerler, deyip kapiyi çekivermisler. Onlar televizyon seyrederken Rinlerin yarimadasi önce hirhir seslerle inlemis, biraz kan akmis,hatta bolca, bagiranlar çokca olmus ve sonra da sesler kesilivermis....

Solmaz Kamuran