|
|
OZET: Icinde yasadiklari zamana meydan okuyan, ticarethaneler ve bunlarin ilginc sahiplerinden bir tanesi...Saskinbakkal'da artik saskin satici kalmadi ! Ancak burada kastettigim satici "bakkal" degil. Bir oyuncakci.
Suadiye taraflarinda ancak sekiz yildir yasiyorum. Daha once Istanbul'un Avrupa yakasinda yasadim. Suadiye'ye geldigim zamandan beri gordugum bir satici vardi. Bir oyuncakci. Once Saskin'i bilenler icin onun mekanini tarif edeyim.
Sahil yolundan Saskin'a gelindiginde solda kucuk bir Migros vardir. Sagda, tam onun hizasinda da cesitli dukkanlar bulunur. Manav, Unpak, bir kuyumcu, kumas saticisi. Unpak'i gectikten sonra metalden yapilmis iki basamaklik bir merdiven vardir. Oradan ciktiginiz zaman kaldirimin ustu de kapanir. Koseye gelirsiniz.
Peki o metal merdivenlerin bulundugu yerde bir cikinti gibi minik bir kulübenin varligi hic dikkatinizi cekti mi ? Disariya dogru bir-iki metrelik vitrini olan bir oyuncakci. Ici o kadar kucuk ki sahibi olan oyuncakci bile icinde degil, ancak disinda kapisinin onunde oturur.
Buna bir oyuncakci magazasi filan diyemeyiz. Ancak bir vitrini ve disari tasmis (belli ki yeni gelmis) oyuncaklar ile anlasilan yuregi hala cocuk bir saticisi...
Yillar merak ettim durdum. Bu oyuncakci nasil para kazanir ? Neden diyeceksiniz. Cunku oyuncakcinin vitrininde gordugum oyuncaklar benim cocuklugumun oyuncaklari. Bu kadar eski yani. Eski derken beni saskina ceviren oyuncaklarin eskimis olmasi degil. Zamanin gerisinde kalmis olmalari. Bugun (hele bir de Saskinbakkal gibi ekonomik duzeyi yuksek bir semtte) nasil olur da pil ile bile calismayan cinsten, plastikten yapilmis, hareket etme gucu olmayan oyuncaklari satabilir ?
Fatos bebekler, karton kutu icinde kucuk kizlar icin yapilmis oyuncaklar (aile ogelerinden olusmus, adeta kizlarin evcilik oynamalari icin), kullanirken ancak kendi agizinizla efektini yaparak eglenebileceginiz tabancalar...
Ben bu zaman asimina ugramadan ayakta kalmis dukkani ilk gordugumde cok sasirmistim. Oyuncaklari benim cocuklugumun oyuncaklari oldugu icin. Vitrini bakimsiz, sergilenen oyuncaklarin kutulari yillardir aldigi gunesten dolayi yipranmis, renkleri donuklasmis...
Sadece bir keresinde bir bayram arefesinde bu amcadan kutlama kartlari satin almistim. Kartlar da oyuncaklar gibi anlasilan uzuun zaman once girmisti o dukkana da bir turlu alici bulamamisti.
Simdi artik bu oyuncakci yok. Once o iki basamakli merdiveni bakima aldiklarini gordum. Gecen pazar gunu de oradan gecerken birden fark ettim ki o metal basamaklar butunuyle sokulmus ve yerine mermerden yeni bir merdiven yapilmis. Bu iyi haber. Ancak kotu haber bu vesile ile oradaki iki metrekarelik oyuncakcinin yerinde yellerin estigi idi.
Yasamimda bu turden minicik, bir duvarin cikintisi haline gelmis bazi dukkanlarda vardir. Kimisi hala yerinde duruyor, kimisi ise artik yok. Ornegin Eminonu'ndeki Misir Carsisi'ndan Buyuk Postahane'ye dogru cikip ilerlerseniz az ileride sagda Sultanhamami'na cikan yol agzina gelmeden hemen once (ki bu yol agzinda Yapi Kredi Bankasi'nin Bahcekapi subesi vardir) bir bufe vardir. Bu bufe iki-uc metre uzunlugundadir ancak eni yarim metre ya var ya yok. Bufe yiyecek ve ofis gereksinimleri satar. Ben cocukken oranin dev cusseli bir saticisi vardi. Vucudunun anormalligi annemle oradan her gecisimde gozlerimin hep onu aramasina neden olurdu. Son zamanlarda yilda bir veya iki kere oradan geciyorum. Ve simdi goruyorum ki orada o saticinin oglu (oldugunu tahmin ettigim) bir kisi ayni kucuklukteki bufeyi hala isletiyor.
Insanlarin bir kismi yeryuzunde, Turkiye'de de, hicbir liberal endise gutmeden yasiyor. Evet ise mantiksal acidan baktigimizda bu hic de tercih edecegimiz bir yol degil (mi). Ama iste ancak onlar bu satirlara kahraman olmayi hak ediyor.
Adini hic bilmedigimiz bu ilginc insanlarin anisina. Yasamanin degerli oldugunu bize (farkinda olmadiklari, farkinda olmadigimiz halde) animsattiklari icin.
13 Kasim, 1997
© COPYRIGHT 1997, TURKIYE NET (www.turkiye.net)
Tüm yorumlar hosgelir !