Yelpaze'nin ortak kosesi,  Turkiye Net'in solugu olan Vizyon'un yenilenme araligi, Turkiye'nin gundemindeki toplumsal olaylarla dogru orantilidir. Anavatanda nabiz yukseldikce bu sayfa yenilenir.
Mektuplarinizi, elestirilerinizi bekliyoruz.
editor@turkiye.net

Irma'nin Anisina...                

I R M A ' Y A     M E K T U P

           Sevgili Irma,

           Birkac hafta once bahar aski icin aldigim ilk yaz ciceklerini dikip, suladiktan sonra; gozlerinin icine bakarak sever oldum hepsini. Menekse sulalesinden birkac cicek ile beyaz sardunyalar evimizin yeni konuklari. Baharin ilk gunlerinde gunes ve mavi gokyuzu arasinda bir yerdeyiz yine...Sardunyalari ve menekseleri acik camin onune tasidim ogleden sonra. Baharin tazeleginden nasiplerini alsinlar diye....Aksam alacasina dogru birer birer yapraklarini oksayip, yerlerine kaldirdigimda hepsini; kendimi bir siiri mirildanir buldum nereden geldigine sasirarak.

          Dincer Sumer'in "Sandalim Kiyiya Bagli" adli siir kitabini eski bir aliskanlikla tarihledigim gunden bu gune dek 13 yil gecmis. 5 Mart 1984 diyor ilk sayfada. Altini cizdigim misralardan biri  13 yil aradan sonra sayfalardan suzulerek dilime gelmis mirildaniyorum:

"ve cocuklarimiz,
en onemlisi cocuklar,
alinlarinda ve kalplerinde sicacik Ege gunesi
ozgur ve ask ile yasamalilar."

          23 Nisan'in Ulusal Egemenlik ve Cocuk Bayrami olusunun da etkisiyle cocuklari mirildaniyorum. Donup geldigim nokta:

"ve cocuklarimiz,
en onemlisi cocuklar,"

          Biliyor musun Sevgili Irma, ben seni aslinda hic tanimadim. Oysa ki, aksam alacasinda yerlerine kaldirdigim ciceklere mirildandigim siirden, bu ana gelinceye degin gecen zamanda yavas yavas inen gecenin siyah ve tanidik yuzune bakmaya basladigimi farkettigimde aklima gelen senin o kocaman kara gozlerin. Hani ortasinda evrenlerin milyonlarca yillik isigini barindiran kapkara gozlerin. Ufak tefekligine oldukca yakisan, gozlerin gibi kapkara saclarin ve kaslarin... nedense senin en buyuk ozelligindi benim icin.

         Kurtulus semtindeki eski bir dostun, Siralpi'nin -her nasilsa adinin Serap olarak anilmasini isterdi- , kaslari ve gozleri gibi tanidiktin sen.

          Ermeni Dostlarimi nice zaman sonra belirgin kas ve gozlerinden ayirt etmeyi ogrendigimde sen yoktun artik. Oysa, Folklor Gosterileri'nde coskulu bir bicimde kostumlerimizi giyip, davul zurna ile gozlerimiz dolup tasarak cektigimiz halaylarda sen vardin, herseyin icinde, en derininde, bizimle birlikte cok ozel duygulari yasarken sen vardin. Bir Turk gibi duyumsarken herseyi, kostumlerin icinde dolu dolu gulumsediginde sen, vardin. Ender bir gercektin, gipta edilen bir varliktin. Ben ise; seni uzaktan sadece duyar, sicakligina, dostluguna hayranlikla severdim seni.

         Citir citir tazelik kokan ekmegimizi bolusecek iken, tam da baslayacak iken sevmeyi ogrenmeyi senin yureginle, kapini calacak iken ansizin, birgun ayni memleketin, ayni suyun, ayni meyvanin tanigi olarak tam da baslayacak iken paylasmaya ansizin ciktin yolculuguna  geri donmemecesine. Geride bir kucuk saksi menekseyi birakarak.

         Baskalarinin Ermeni Sonya kizi Irma  olarak tanidiklari sen, bizler icin hicbir zaman "Ermeni" olmadin. Sen Irma idin bizlere, sadece Irma.......milliyetlerin, sekillerin, kaliplarin ustunde insan...sevgili....dost...arkadas ....

          Seni hic gormeden sevmenin ve sadakatin sembolu olan menekseni  her suladigimda aklimda ve yuregimde seni yasama dondurdum. Her buyuyen yaprakta seni de buyuttum gozumde, her cicek acisinda kocaman gulumseyen resimlerin vardi. Bordo kapli sozlugun senden kucuk bir ani olarak hala ellerimizin arasinda! Gunde kac kez dokunuyoruz sana, sicak yuregine dostlugumuzu iletiyoruz acaba bilir misin ki?

         Biliyorsun elbet!, tek bilemedigin sen cekip gidince ansizin Irmasiz kalan Turk canlarin, dostlarin, ince ve narin bedenini tanirken soguk duvarlarin ardinda olumun acisiydi yuzlerine yapisan ve oylece kalan....O acili yuzleri tasiyorum gozlerimde... ve... annenin kanayan gozlerini....bilemedigin, hesaplayamadigin yillar yili aciyan yurekler...Iste ne denli aci da olsa dostlugunun kutsal anisina yazmaliyim.

         Bugun yazmaliyim Irma ve ozellikle sana yazmaliyim. Ulusal Egemenlikleri ve Cocuk Bayramlarini kutlayamacagiz birlikte. Annen, Irmasiz gecen hem de  asir gibi gecen yillarda cocuk bayramlarini kutlayamayacak, her bayramda biricik cocugunu  kutlulayamayacak o!

"ve cocuklarimiz,
en onemlisi cocuklar,
alinlarinda ve kalplerinde sicacik Ege gunesi
ozgur ve ask ile yasamalilar."

diyemeyecegim sana; senin cocuklarin olmayacak, onlarin Turk Teyze'leri olamayacagim.  Cocuklarimin gelecekteki Irma Teyze'leri de olmayacak. 24 Nisan'in Sozde Ermeni Soykirimi olmasini istedikleri gunu birlikte lanetleyemeyecegiz. Oysa bugun ben, seninle konusmaliyim. Anlatacaklarimi bir avuc gozu donmus kisinin tezlerine karsi olan tezleri sana soylemeliyim. Cunku  hic tanimadigim dostumun inanci, gozu donmuslerin varliklarindan bile onemli benim icin. Cunku biz, Ulusal Egemenlik ve Cocuk Bayramlari'nda cocuklarimiza yalniz kendi gerceklerimizi degil, diger insanlarin da gerceklerini ogrenmelerini, arastirmalarini, hos gormelerini, terbiyesiz ve sahte dostlarin, sahte baris ellerinin varliklarinin bile onemsizliklerini, her zaman adil ve vakur yururken camurlardan siyrilabilmeyi de ogretmeliyiz.

          Buyuyup, gelisen meneksene baska ciceklerin dunyalarindan haberler goturmeliyim. Her sulayisimda buyuyen senin dogmayacak cocuklarina, kendi dogacak cocuklarimdan baris ve kardeslikten ve en onemlisi senin, benim, bizim gerceklerimizden baska hicbirsey vermemeliyim. "Ermeni Gozuyle" adi altinda ortaya sunulan  dunyaya karsilik "Turk Gozuyle" dunyasini sunmaliyim, yargiyi, inanclari, kisilerin ozgur benliklerine birakmaliyim ki senin herseye ragmen ve hersey icin insan ve dost olma secimin gibi ozgur kilinmis menekseler yine ozgur kilinmis sardunyalari tanisinlar.

         Insanlarin birbirlerini yok etmesinin hic bir kulture ve ahlak normuna sigmadigi gercegini bir de bizlerin cektigi acilarla, 24 Nisanlarin utancini vurgulayarak dondurelim madalyonun diger yuzunu.

          Asagida Turk Gozuyle cizdigim cercevede acilarimizi aktaracagim sana:

Handan Öz
23 Nisan 1998
editor@turkiye.net

D E V A M     E D E C E K
(25 Nisan, 26 Nisan, 27 Nisan)

Önceki Yazilar

© COPYRIGHT 1998, TURKIYE NET (www.turkiye.net)